«Դրայվը» նուարից, հիանալի սաունդթրեքից ու հին ու բարի ուլտրաբռնությունից խառնված նրբաճաշակ կոկտեյլ է։ Արևով ողողված հոլիվուդյան բլուրներն ու Լոս Անջելեսի տեսարանները իդեալական դեկորացիա են դառնում պերֆեկցիոնիստ ու վիզիոներ ռեժիսորի համար։ Կինոքննադատների կարծիքով սա Ռեֆնի ամենալակոնիկ ու ներդաշնակ գործն է, իսկ Կաննի 2011 թվականի կինոփառատոնին այս ֆիլմով Ռեֆնը լավագույն ռեժիսոր է ճանաչվել, ինչը հատկապես արժեքավոր պարգև է կինոարվեստի աշխարհում։
Դանիացու ֆիլմերը տարբերվում են նեոնի առատությամբ, չափազանցված դաժանությամբ ու տրանսի մեջ խորասուզելու ունակությամբ․ նման կինոն հատկապես հաճելի է դիտվում մեծ էկրանին։
««Դրայվի» գլխավոր արժանիքը հատուկ էֆեկտները կամ կատաղի արագությունը չեն, ոչ էլ գեղարվեստական օրիգինալությունը, այլ ռեժիսորի հազվագյուտ և օգտակար կարողությունը` համատեղելու հստակ, վարպետորեն պատմված, չափավոր պարզ պատմության
հասանելիությունն ու հանդիսատեսի համար գրավչությունը և հյուսիսային ստոիցիզմն ու զսպվածությունը, որոնք այնքան օտար են հոլիվուդյան ցոփ ու շվայտ մարտաֆիլմերին»։
Անտոն Դոլին